1
وَالْفَجْرِ١
Tanyerinin ağarmasına and olsun;
سُورَةُ الفَجۡرِ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
وَالْفَجْرِ١
Tanyerinin ağarmasına and olsun;
وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ٢
Zilhicce ayının ilk on gecesine and olsun;
وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ٣
Herşeyin çiftine de, tekine de and olsun;
وَالَّيْلِ إِذَا يَسْرِ٤
Gelip geçen geceye and olsun ki, bunların her biri akıl sahibi için birer yemine değmez mi?
هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ٥
Gelip geçen geceye and olsun ki, bunların her biri akıl sahibi için birer yemine değmez mi?
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ٦
Rabbinin, hiçbir memlekette benzeri ortaya konmayan sütunlara sahip İrem şehrinde oturan Ad milletine ne ettiğini görmedin mi?
إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ٧
Rabbinin, hiçbir memlekette benzeri ortaya konmayan sütunlara sahip İrem şehrinde oturan Ad milletine ne ettiğini görmedin mi?
الَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى الْبِلَٰدِ٨
Rabbinin, hiçbir memlekette benzeri ortaya konmayan sütunlara sahip İrem şehrinde oturan Ad milletine ne ettiğini görmedin mi?
وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا۟ الصَّخْرَ بِالْوَادِ٩
Vadide kayaları kesip yontan Semud milletine, memleketlerde aşırı giden, oralarda bozgunculuğu artıran, sarsılmaz bir saltanat sahibi Firavun'a Rabbinin ne ettiğini görmedin mi?
وَفِرْعَوْنَ ذِى الْأَوْتَادِ١٠
Vadide kayaları kesip yontan Semud milletine, memleketlerde aşırı giden, oralarda bozgunculuğu artıran, sarsılmaz bir saltanat sahibi Firavun'a Rabbinin ne ettiğini görmedin mi?
الَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى الْبِلَٰدِ١١
Vadide kayaları kesip yontan Semud milletine, memleketlerde aşırı giden, oralarda bozgunculuğu artıran, sarsılmaz bir saltanat sahibi Firavun'a Rabbinin ne ettiğini görmedin mi?
فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا الْفَسَادَ١٢
Vadide kayaları kesip yontan Semud milletine, memleketlerde aşırı giden, oralarda bozgunculuğu artıran, sarsılmaz bir saltanat sahibi Firavun'a Rabbinin ne ettiğini görmedin mi?
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ١٣
Rabbin onları azap kırbacından geçirmiştir.
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ١٤
Doğrusu Rabbin hep gözetlemektedir.
فَأَمَّا الْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ابْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ١٥
Rabbin denemek için bir insana iyilik edip, nimet verdiği zaman, o: "Rabbim beni şerefli kıldı" der.
وَأَمَّآ إِذَا مَا ابْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ١٦
Ama onu sınamak için rızkını daraltıp bir ölçüye göre verdiği zaman: "Rabbim bana hor baktı" der.
كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ١٧
Hayır; yetime karşı cömert davranmıyorsunuz.
وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ١٨
Yoksulu yedirmek konusunda birbirinize özenmiyorsunuz.
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا١٩
Size kalan mirası hak gözetmeden yiyorsunuz.
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا٢٠
Malı pek çok seviyorsunuz.
كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا٢١
Ama yer, çarpılıp paralandığı zaman;
وَجَآءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا٢٢
Melekler sıra sıra dizilip, Rabbinin buyruğu gelince,
وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ٢٣
O gün, cehennem ortaya konur. O gün insan öğüt almaya çalışır ama artık öğütten ona ne?
يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى٢٤
"Keşke bu hayatım için önceden bir şey yapsaymışım" der.
فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ٢٥
O gün, hiç kimse, Allah'ın azabettiği gibi azabedemez.
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ٢٦
Hiç kimse O'nun vurduğu bağ gibisini bağlayamaz.
يَٰٓأَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ٢٧
Ey huzur içinde olan can!
ارْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ٢٨
O, senden, sen de O'ndan hoşnut olarak Rabbine dön!
فَادْخُلِى فِى عِبَٰدِى٢٩
Ey can! İyi kullarımın arasına gir.
وَادْخُلِى جَنَّتِى٣٠
Cennetime gir.