1
وَالَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ١
Kararıp ortalığı bürüdüğü zaman geceye and olsun.
سُورَةُ اللَّيۡلِ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
وَالَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ١
Kararıp ortalığı bürüdüğü zaman geceye and olsun.
وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ٢
Açılıp aydınlattığı zaman gündüze and olsun.
وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْأُنثَىٰٓ٣
Erkeği ve dişiyi yaratana and olsun ki:
إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ٤
Doğrusu sizin çalışmalarınız çeşitlidir.
فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَاتَّقَىٰ٥
Elinde bulunandan verenin, Allah'a karşı gelmekten sakınanın, en güzel söz olan Allah'ın birliğini doğrulayanın işlerini kolaylaştırırız.
وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَىٰ٦
Elinde bulunandan verenin, Allah'a karşı gelmekten sakınanın, en güzel söz olan Allah'ın birliğini doğrulayanın işlerini kolaylaştırırız.
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ٧
Elinde bulunandan verenin, Allah'a karşı gelmekten sakınanın, en güzel söz olan Allah'ın birliğini doğrulayanın işlerini kolaylaştırırız.
وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنَىٰ٨
Ama, cimrilik eden, kendini Allah'tan müstağni sayan, en güzel sözü yalanlayan kimsenin güçlüğe uğramasını kolaylaştırırız.
وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَىٰ٩
Ama, cimrilik eden, kendini Allah'tan müstağni sayan, en güzel sözü yalanlayan kimsenin güçlüğe uğramasını kolaylaştırırız.
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ١٠
Ama, cimrilik eden, kendini Allah'tan müstağni sayan, en güzel sözü yalanlayan kimsenin güçlüğe uğramasını kolaylaştırırız.
وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ١١
O kimse ölüp ateşe yuvarlandığı zaman, malı ona fayda vermez.
إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ١٢
Bize düşen sadece doğru yolu göstermektir.
وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَالْأُولَىٰ١٣
Şüphesiz ahiret de, dünya da Bizimdir.
فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ١٤
Sizi alevler saçan ateşle uyardım;
لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا الْأَشْقَى١٥
Oraya, yalanlayıp yüz çevirmiş olan o en azgından başkası yaslanmaz.
الَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ١٦
Oraya, yalanlayıp yüz çevirmiş olan o en azgından başkası yaslanmaz.
وَسَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى١٧
Arınmak için malını veren, en çok sakınan kimse ise ondan uzak tutulur.
الَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ١٨
Arınmak için malını veren, en çok sakınan kimse ise ondan uzak tutulur.
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ١٩
O yaptığı iyiliği birinden karşılık görmek için değil, ancak yüce Rabbinin hoşnudluğunu (rızasını) gözeterek yapmıştır.
إِلَّا ابْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَىٰ٢٠
O yaptığı iyiliği birinden karşılık görmek için değil, ancak yüce Rabbinin hoşnudluğunu (rızasını) gözeterek yapmıştır.
وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ٢١
Elbette kendisi de hoşnut (razı) olacaktır.